Een thuistoernooi is een zegen en een vloek tegelijk. De Verenigde Staten spelen voor uitverkochte stadions en een publiek dat snakt naar succes, maar diezelfde verwachtingen kunnen verlammend werken. De eerste optredens lieten flitsen van klasse zien, afgewisseld met momenten van slordigheid.

De kracht van de Amerikanen zit in hun tempo en fysiek. Op de flanken ligt snelheid in overvloed, en in het centrum staat een lichting die in Europa de top heeft leren kennen. Het venijn moet komen van de combinaties rond het strafschopgebied, want kansen creeren ging tot dusver makkelijker dan ze afmaken.

Ook de twee andere gastlanden hebben hun eigen verhaal. Mexico leunt op ervaring en een fanatieke aanhang, terwijl Canada bewijst dat de groei van de afgelopen jaren geen toeval was. Samen geven zij dit WK een unieke sfeer, verspreid over een heel continent.

De komende ronden moeten uitwijzen of het gastland de druk omzet in resultaat. Lukt dat, dan kan de thuissteun het beslissende duwtje worden richting een onvergetelijke zomer.