Wie hield op deze 26ste juni in Los Angeles van vroege spanning, kwam volledig aan zijn trekken. Het SoFi Stadium was nog amper warmgedraaid of de Verenigde Staten stonden al op voorsprong. Auston Trusty zorgde in de derde minuut voor een droomstart voor de Amerikanen, die de wedstrijd vol vertrouwen leken te willen openen. De Turkse ploeg liet zich echter geen moment uit het veld slaan en had nauwelijks tijd nodig om de schade te herstellen.

Het was Arda Güler die in de tiende minuut voor de gelijkmaker tekende. De jonge spelmaker, een van de grote dragers van dit Turkse elftal, bracht met zijn treffer rust en geloof terug in de ploeg. Vanaf dat moment kantelde het beeld langzaam maar zeker. Turkije nam steeds vaker het initiatief, terwijl de Amerikanen het lastiger kregen om grip op de wedstrijd te houden. Dat werd er niet beter op toen Sebastian Berhalter in de negentiende minuut een gele kaart pakte, een waarschuwing die op dat moment al iets vertelde over de oplopende spanning op het veld.

De ommekeer volgde halverwege de eerste helft. In de 31ste minuut bracht Barış Alper Yılmaz Turkije voor het eerst op voorsprong. Het was een verdiende beloning voor een ploeg die na de vroege tegenslag het betere van het spel had gekregen. Met 2-1 op het scorebord gingen de teams de rust in, al wisten beide kanten dat er in deze wedstrijd nog van alles kon gebeuren.

En dat gebeurde ook. Vlak na de pauze, in de 49ste minuut, sloeg uitgerekend Sebastian Berhalter toe. De man die in de eerste helft nog op een kaart was gelopen, maakte zich nu verdienstelijk aan de andere kant van het veld en bracht de stand weer in evenwicht: 2-2. Daarmee leek de wedstrijd een nieuwe wending te krijgen en kreeg het Amerikaanse publiek weer hoop op een goede afloop.

In de fase die volgde, grepen beide bondscoaches naar het wisselbord om de wedstrijd naar hun hand te zetten. Bij de Verenigde Staten kwam Timothy Weah in de 58ste minuut binnen de lijnen, gevolgd door een dubbele wissel rond het uur na de pauze. In de 76ste en 77ste minuut verschenen Giovanni Reyna, Brenden Aaronson en Joe Scally in het veld, namen die het Amerikaanse aanvalsspel een nieuwe impuls moesten geven. Turkije reageerde even later met eigen versterkingen. In de 84ste minuut kwamen Zeki Çelik en Kenan Yıldız erin, terwijl ook de Amerikanen met Weston McKennie nog een ervaren middenvelder inbrachten in de 86ste minuut.

Het tactische schaakspel naderde zo zijn climax. De Turkse bondscoach koos er in de slotfase voor om nog meer frisse benen het veld in te sturen. In de 88ste minuut verscheen Orkun Kökçü, en in de 90ste minuut volgden Oğuz Aydın en opnieuw een wissel rond Barış Alper Yılmaz. Het waren ingrepen die de indruk wekten dat Turkije vol op de overwinning wilde gaan, ook al leek een gelijkspel op dat moment het meest waarschijnlijke scenario.

Maar voetbal kent geen logica wanneer de spanning op haar hoogtepunt is. Diep in blessuretijd, genoteerd als de 90ste minuut, was het Kaan Ayhan die het hele stadion op zijn kop zette. Met een rake kopbal bezorgde de verdediger Turkije een dramatische, late zege: 3-2. Het was het soort goal waar toernooien om bekendstaan, een treffer die de balans in één moment volledig deed doorslaan en de Amerikaanse ploeg met lege handen achterliet.

Tactisch gezien was dit een wedstrijd van twee gezichten. De Verenigde Staten begonnen energiek en namen tweemaal de leiding, maar slaagden er telkens niet in om die voorsprong vast te houden. Turkije toonde daarentegen veerkracht en geduld. Telkens wanneer het tegenzat, kwam er een antwoord, eerst via Güler, daarna via Yılmaz en uiteindelijk via Ayhan. De Turkse keuze om in de slotfase offensief te wisselen pakte uiteindelijk uit zoals de bondscoach had gehoopt, terwijl de Amerikaanse aanpassingen onvoldoende rendement opleverden om het duel naar zich toe te trekken.

Güler was met zijn vroege gelijkmaker en zijn rol als aanjager een van de uitblinkers aan Turkse kant, terwijl Barış Alper Yılmaz met zijn treffer in de eerste helft eveneens van grote waarde was. Aan de andere kant viel vooral de wisselvallige avond van Sebastian Berhalter op. Hij beleefde een wedstrijd met grote uitersten, met een gele kaart in de eerste helft en een belangrijke goal kort na rust.

Voor het toernooi heeft dit resultaat grote gevolgen. Turkije pakt in deze derde ronde een uiterst belangrijke driepunter en kan met een goed gevoel verder, terwijl de Verenigde Staten een pijnlijke nederlaag te verwerken krijgen die in de eindafrekening zwaar kan wegen. Dat het thuispubliek tweemaal een voorsprong zag verdampen en in de slotseconde alsnog werd verslagen, maakt de teleurstelling alleen maar groter. Voor Turkije daarentegen voelt deze 3-2 als een overwinning die het zelfvertrouwen voor het vervolg van het WK flink kan voeden.