Voor eigen publiek op het BMO Field begon Canada met de nodige ambitie, maar het waren de bezoekers uit Bosnië die als eerste de wedstrijd naar hun hand zetten. Al vroeg in de openingsfase kreeg Alistair Johnston een gele kaart, een teken dat de Canadezen meteen scherp aan de man moesten. Die scherpte mondde in de eenentwintigste minuut uit in een tegenslag, toen Jovo Lukić de bezoekers op voorsprong bracht. Bosnië nam daarmee verdiend het initiatief en liet zien dat het zich niet zomaar zou laten wegspelen door de thuisploeg.

Naarmate de eerste helft vorderde, liepen de gemoederen wat op. Vlak voor rust deelde de scheidsrechter binnen korte tijd twee gele kaarten uit aan Bosnische spelers, eerst aan Ermedin Demirović en daarna aan doelpuntenmaker Lukić. Met die voorsprong en een ietwat gehavende discipline gingen de bezoekers de kleedkamer in.

Na de pauze probeerde Canada de wedstrijd open te breken. Luc de Fougerolles ontving nog een gele kaart, maar bondscoach en spelers zochten vooral naar oplossingen via de bank. Rond het uur volgde een drievoudige wissel, met Liam Millar, Jonathan David en Tajon Buchanan die de aanval nieuw leven moesten inblazen. Ook Bosnië schakelde en haalde de doelpuntenmaker Lukić naar de kant voor Ivan Bašić.

De druk van Canada werd langzaam groter. Met de invalbeurt van Tani Oluwaseyi kreeg de thuisploeg er extra slagkracht bij, en die loonde zich in de achttiende minuut na rust. Cyle Larin bracht in de achtenzeventigste minuut de verlossende gelijkmaker op het scorebord en zorgde voor opluchting op de tribunes.

In de slotfase bleef het rommelig. Bosnië bracht onder anderen Sead Kolašinac in om de stand vast te houden, terwijl Nikola Katić in de slotminuut nog een gele kaart pakte. Canada wisselde laat nog Stephen Eustáquio in, maar de winnende treffer bleef uit. Zo eindigde het openingsduel in een gelijkspel, 1-1, waarmee beide ploegen met een punt aan het toernooi begonnen.